خودت درمان را با عرق نعنا و چهل‌گياه و شيرين‌بيان شروع مي‌كني ولي فايده ندارد، حتي وقتي پودر آويشن را كه مي‌گويند خاصيت ميكروب‌كشي دارد به غذايت اضافه مي‌كني باز هم دردت كم نمي‌شود.

مقاومت بي‌فايده است پس راهي مطب پزشك مي‌شوي و شرح حالت را مي‌گويي. او دارويي برايت تجويز نمي‌كند فقط يك آزمايش خون مي‌نويسد. نتيجه آزمايش را كه گرفتي پزشك بي‌هيچ ترديدي اين جمله را مي‌گويد: «تو عفونت معده داري.»

عفونت معده عارضه‌اي آزاردهنده است؛ چون بعضي وقت‌ها ميزان عفونت به اندازه‌اي بالا مي‌رود كه زندگي‌ را مختل مي‌كند. اين عارضه حتي خواب راحت شبانه را هم از بيمار مي‌گيرد و گاه و بيگاه از رختخواب بلندش مي‌كند به خصوص اگر اين بيمار از مردم جهان سوم باشد و زياد به بهداشت فردي‌اش اهميت ندهد.

دكتر عليرضا رضايي‌منش، متخصص بيماري‌هاي داخلي در اين باره به ‌جام‌جم مي‌گويد: از سال‌ها پيش، زخم‌هاي معده و سيستم گوارش را با هليكوباكترپيلوري (باكتري عامل عفونت معده) مرتبط مي‌دانستند؛ چنانچه پژوهش‌ها نشان داده اين باكتري با برخي تومورهاي دستگاه گوارش نيز در ارتباط است. البته شيوع اين بيماري در جوامع توسعه يافته و در حال توسعه متفاوت است به طوري كه گفته مي‌شود در كشورهاي جهان سوم 70 تا 80 درصد افراد بالاي 20 سال به اين عفونت مبتلا مي‌شوند هر چند تنها 10 تا 15 درصد آنها علامت‌دار مي‌شوند و نياز به درمان پيدا مي‌كنند. اين در حالي است كه رقم ابتلاي شهروندان كشورهاي توسعه يافته به اين عفونت 20 تا 50 درصد برآورد شده است.

او ضعف بهداشت فردي و اجتماعي در كشورهاي در حال توسعه را عامل اصلي شيوع بالاي اين بيماري مي‌داند و درد و سوزش سرِ دل، نفخ همراه با درد، سيري زودرس همراه با نفخ و وضعيتي كه بيمار را از خواب بلند مي‌كند را از جمله علائم آن معرفي مي‌كند.

دكتر رضايي‌منش در بخش ديگري از گفته‌هايش به راه‌هاي تشخيص اين عفونت اشاره مي‌كند و توضيح مي‌دهد: يكي از روش‌هاي متداول تشخيصي استفاده از آزمايش خون است به طوري كه پزشك در نتايج آزمايش به دنبال آنتي‌بادي‌ها مي‌گردد به اين معنا كه اگر در خون آنتي‌بادي مشاهده شود نشانه وجود عفونت هليكوباكتر پيلوري است.

همچنين در روش ديگر از دستگاه آندوسكوپ استفاده مي‌شود و چنانچه نتيجه نمونه‌برداري مثبت باشد به معني وجود عفونت در معده است.

تست تنفسي نيز از روش‌هاي تشخيصي مورد استفاده است به طوري كه به بيمار ماده‌اي خورانده مي‌شود و اگر عفونتي در معده باشد آن ماده واكنش نشان مي‌دهد و به صورت گاز از ريه متصاعد مي‌شود. اين در حالي است كه اندازه‌گيري آنتي‌ژن در مدفوع و نمونه‌برداري از معده به روش آندوسكوپي و فرستادن آن به پاتولوژي و رنگ‌آميزي نمونه نيز از روش‌هاي تشخيصي مورد استفاده به شمار مي‌رود.

راه‌هاي انتقال بيماري

اين متخصص بيماري‌هاي داخلي بالا بردن سطح بهداشت فردي را از عوامل پيشگيري‌كننده در اين بيماري مي‌داند و در توضيح راه‌هاي انتقال آن مي‌گويد: انتقال اين بيماري از طريق فرد به فرد است يعني يا از راه دهاني دهاني يا مدفوعي دهاني به اين معني كه اگر فردي با فرد مبتلا به اين عفونت روبوسي كرده يا با او هم‌غذا شود يا حتي با او دست بدهد و به نوعي با بزاق او تماس پيدا كند به اين بيماري مبتلا مي‌شود.

رضايي‌منش روش‌هاي درمان اين بيماري را نيز متفاوت مي‌داند و مي‌گويد: رژيم‌هاي درماني عفونت معده بيش از 20 نوع و تركيبي از داروهاست، چرا كه هليكوباكتر به يك دارو مقاوم است، اما روش متداول براي درمان اين بيماري رژيم‌هاي 3 يا 4 دارويي است كه داروهايي چون امپرازول، آموكسي سيلين، مترونيدازول، بيسموت، فورازوليدون و كلاريترو مايسين را شامل مي‌شود.

به گفته او طول درمان اين بيماري 10 تا 14 روز طول مي‌كشد و درصد ريشه‌كني آن 80 تا 90 درصد است، ولي حتي آنهايي كه درمان مي‌شوند نيز با احتمال عود 2 درصد روبه‌رو هستند به همين جهت لازم است پس از تكميل دوره درمان دارويي، بيمار تست تنفسي داشته باشد. اين متخصص بيماري‌هاي داخلي به رژيم غذايي بيماران نيز اشاره مي‌كند و توضيح مي‌دهد كه هنوز رژيم غذايي مشخصي براي اين بيماران به اثبات نرسيده، چرا كه اين خود بيماران هستند كه به مرور پي مي‌برند تحمل چه مواد غذايي را دارند و به كدام يك از آنها واكنش نشان مي‌دهند.

جام جم آنلاین